جدیدترین مقالات مجله سلامت

داروخانه آنلاین حکیم 24

ارسال رایگان و فوری در  اصفهان

سابقه فعالیت

5+ سال

تحویل دارو اصفهان

نحوی ارسال در اصفهان

ارسال دارو تهران

نحوی ارسال به سراسر ایران

پر بحث ترین مقالات

پر بحث ترین مقالات منتشر شده در مجله

قبل از پرداختن به جزئیات، مهم است که بدانیم هیچ میل جنسی «درست» یا «نادرستی» برای زنان وجود ندارد. و قطعا هیچ قاعده‌ای برای اینکه افراد چقدر باید رابطه جنسی داشته باشند وجود ندارد.
میل جنسی چیز سختی است. همه چیز از چرخه قاعدگی گرفته تا میزان استرسی که در محل کار دارید می تواند باعث تغییر جزئی شود. اما تغییر ناگهانی در میل جنسی شما همچنین می‌تواند نشانه‌ای از یک مشکل پزشکی زمینه‌ای در برخی موارد باشد
در اینجا خلاصه ای از غذاهای اصلی مرتبط با تقویت میل جنسی زنان آورده شده است، از جمله برخی از آنها که توسط تحقیقات گسترده پشتیبانی می شوند و برخی هم از قدیم بین مردم رایج بوده است.

برخی از غذاها وداروهای گیاهی ، در تعدادی از مطالعات نشان داده اند که میل جنسی را افزایش می دهند.

 جینسینگ

افزایش قدرت جنسی: مصرف جینسینگ می‌تواند به افزایش سطح هورمون تستوسترون در بدن کمک کند که باعث افزایش قدرت جنسی و انرژی جنسی می‌شود.

بهبود عملکرد جنسی: ترکیبات فعال موجود در جینسینگ می‌توانند به بهبود عملکرد جنسی، افزایش تحریک و کاهش مشکلات جنسی مانند ناتوانی جنسی کمک کنند.

کاهش تنش‌های روحی و جسمی: خواص ضد استرس جینسینگ می‌توانند به کاهش تنش‌های روحی و جسمی کمک کرده و بهبود روحی و جسمی در رابطه زناشویی را ایجاد کنند.

افزایش رضایت جنسی: مصرف جینسینگ می‌تواند منجر به افزایش رضایت جنسی، افزایش شادابی و بهبود روابط عاطفی در رابطه زناشویی شود.
رفع سردمزاجی:
در طب سنتی چین، سردمزاجی به عنوان یکی از عوامل اصلی بروز اختلالات جسمی و روحی معرفی می‌شود. سردمزاجی می‌تواند باعث کاهش انرژی، خستگی، کاهش جریان خون، ناراحتی‌های گوارشی و اختلالات سیستم عصبی شود. جینسینگ به عنوان گیاهی گرم تلقی می‌شود که می‌تواند این مشکلات را تسکین دهد. مطالعات نشان داده‌اند که مصرف جینسینگ می‌تواند به افزایش جریان خون و تحریک سیستم عصبی مرکزی کمک کند و در نتیجه سردمزاجی را بهبود بخشد.

گیاه ریشه ماکا

ماکا گیاهی بسیار قدیمی است که نزدیک به صد سال است که به عنوان محرک بسیار نیرومند قوای جنسی ، مورد استفاده بوده است.
طی تحقیقی که در مرکز Memorial Sloan Kettering Cancer انجام گرفته است ماکا در بهبود میل جنسی آقایان و بانوان و هم چنین شکل گیری و حرکت اسپرم نقش بسزایی دارد. یک مطالعه که در نسخه 2002 از “Andrologia” منتشر شده، نشان می دهد که 40 درصد از مردانی که مکمل ماکا را به مدت سه ماه مصرف کرده اند، افزایش بسیار چشمگیر میل جنسی را در هفته های هشت و دوازده گزارش کرده اند.هم چنین اثرات این گیاه بر روی افزایش میل جنسی در خانم ها به خصوص کسانی که در حال مصرف داروهای ضد افسردگی هستند نیز ثابت شده است. به علت این خصوصیات به ماکا لقب “ویاگرای طبیعی” داده اند.

گیاه خارخاسک

یکی دیگر از مکمل های گیاهی که ممکن است برای افزایش میل جنسی موثر باشد، تریبولوس ترستریس(خارخاسک) است.
یک مطالعه منبع معتبر ارزیابی کرد که آیا 7.5 میلی گرم عصاره خارخاسک برای اختلال علاقه جنسی/ برانگیختگی زنان موثر است یا خیر.
پس از 4 هفته، کسانی که عصاره را مصرف کردند، بهبودی در میل جنسی، برانگیختگی و رضایت خود را گزارش دادند.

زعفران

زعفران، که یکی از گیاهان دارویی ارزشمند و ادویه‌های محبوب زنان است، عملکرد مفیدی در افزایش میل جنسی دارد. این گیاه با افزایش جریان خون به مختلف بافت‌های بدن، به خصوص بافت رحم، به گرم شدن این بافت کمک می‌کند و به تحریک جنسی در زنان کمک می‌کند.

سیب

براساس مطالعات انجام شده، می‌توان گفت که مصرف روزانه یک تا دو عدد سیب در رژیم غذایی، به بهبود و افزایش میل جنسی در زنان کمک می‌کند.
سیب، که حاوی مقادیر بالایی از آنتی‌اکسیدان‌ها و پلی‌فنول‌ها است، بر جریان خون در تمام بافت‌های بدن، بخصوص دستگاه تناسلی زنان، اثر مثبت می‌گذارد.
این میوه برخوردار از مقادیر زیادی فلوریزین است که شباهت بسیاری به هورمون‌های جنسی زنانه، مانند استروژن، دارد. به همین دلیل، سیب می‌تواند در لذت‌بخش‌تر شدن رابطه جنسی و افزایش رضایت زنان نقش داشته باشد.
یک نکته مهمی که باید به آن توجه کرد این است که خواص بیشتر سیب در پوست آن وجود دارد. بنابراین، پیشنهاد می‌شود پوست سیب را کاملاً بشویید و سپس با پوست آن را مصرف کنید.

شنبلیله

شنبلیله، یک گیاه پرطرفدار در طب مکمل و جایگزین، به تقویت قوای جنسی و افزایش میل جنسی ، کمک می‌کند.

انجیر

یکی دیگر از داروهای مقوی جنسی که معمولا توصیه می شود، انجیراست که منبع غنی از ویتامین ها و مواد معدنی است.

اصلاح سبک زندگی

به اندازه کافی بخوابید
خواب برای حفظ سلامتی و افزایش میل جنسی بسیار مفید است. یک مطالعه نشان داد که طول مدت خواب بیشتر با میل جنسی بیشتر در روز بعد در بین زنان مرتبط است.
مطالعه دیگری بر ارتباط بین کیفیت خواب و عملکرد جنسی تاکید کرد و نتیجه گرفت که مدت زمان کوتاهتر خواب و بی خوابی هر دو با کاهش عملکرد جنسی مرتبط هستند.
وقتی صحبت از تقویت میل جنسی می شود، خواب کافی اولین قدم عالی است.

استرس خود را کنترل کنید
استرس می تواند بر بسیاری از جنبه های سلامتی شما، از جمله میل جنسی، تأثیر منفی بگذارد. یک مطالعه اخیر ارتباط بین استرس شغلی و نارضایتی جنسی زنان را نشان داد، به این معنی که هرگونه استرس اضافی ممکن است میل جنسی شما را کاهش دهد.

ورزش کنید
ورزش یک راه فوق العاده برای افزایش میل جنسی است. یک مطالعه به این نتیجه رسید که تمرینات مقاومتی ممکن است میل و هیجان جنسی را در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) افزایش دهد.

به علاوه، ورزش راهی عالی برای کاهش استرس است، که می‌دانیم می‌تواند به تقویت میل جنسی شما کمک کند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد
در حالی که نوسانات در میل جنسی شما کاملا طبیعی است، در صورت تبدیل شدن به یک مشکل مداوم، با پزشک خودصحبت کنید.

درد شانه یکی از مشکلات شایعی است که می‌تواند انجام فعالیت‌های ساده‌ای مانند لباس پوشیدن، شانه کردن مو، کار با کامپیوتر یا حتی خوابیدن را دشوار کند. این درد گاهی پس از فعالیت ورزشی یا بلند کردن جسم سنگین ایجاد می‌شود و گاهی نیز به‌تدریج و در اثر حرکات تکراری، وضعیت نامناسب بدن یا کم‌تحرکی به وجود می‌آید.نکته مهم این است که هر نوع درد شانه یکسان نیست. مشکلاتی مانند التهاب تاندون‌ها، بورسیت،گیر افتادگی شانه، آسیب عضلات روتاتورکاف، خشکی مفصل و بعضی مشکلات گردن می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کنند. بنابراین هدف از حرکات اصلاحی، در درجه اول کمک به حفظ حرکت طبیعی،بهبود کنترل عضلات و تقویت تدریجی شانه است؛ نه اینکه بدون تشخیص علت، هر نوع درد شانه را با یک تمرین خاص درمان کنیم.

توجه:
اگر درد شانه شدید یا ناگهانی است، بعد از ضربه ایجاد شده، دست را به‌سختی می‌توانید حرکت دهید، یا علائمی مانند بی‌حسی، گزگز مداوم، ضعف شدید یا تغییر شکل شانه دارید، قبل از انجام تمرین باید توسط پزشک یا فیزیوتراپیست ارزیابی شوید.

درد شانه چرا ایجاد می‌شود؟

شانه یکی از متحرک‌ترین مفاصل بدن است و همین دامنه حرکتی زیاد باعث می‌شود ساختارهای مختلفی برای حرکت صحیح آن با یکدیگر همکاری کنند. عضلات اطراف شانه و کتف، تاندون‌ها و خود مفصل باید هماهنگ باشند تا دست بتواند در جهات مختلف حرکت کند.وقتی فشار واردشده به این ساختارها بیشتر از توان آنها باشد، ممکن است درد یا ناراحتی ایجاد شود. تمرینات سنگین، حرکات تکراری بالای سر، کار طولانی با دست، وضعیت نامناسب بدن و حتی بی‌تحرکی طولانی‌مدت از عواملی هستند که می‌توانند در ایجاد یا تشدید علائم نقش داشته باشند.

آیا می‌توان برای درد شانه از محصولات موضعی استفاده کرد؟

در بعضی موارد، فرد علاوه بر اصلاح فعالیت و انجام تمرین‌های مناسب، برای کاهش موقت ناراحتی موضعی از فرآورده‌های موضعی ضد درد استفاده می‌کند. برای مثال، پماد ضد درد ویکسولیان و کرم ماساژ ورناتن یکی از محصولات موجود در داروخانه حکیم ۲۴ است که می‌توان آن را در کنار سایر اقدامات مراقبتی در نظر گرفت. البته استفاده از یک پماد یا کرم موضعی به معنی برطرف شدن علت اصلی درد نیست. اگر درد شانه
به دلیل آسیب تاندون، محدودیت حرکتی، ضعف عضلانی یا مشکل دیگری ایجاد شده باشد، علت زمینه‌ای نیاز به بررسی و مدیریت مناسب دارد.

نقش وضعیت بدن در درد شانه

یکی از مواردی که در زندگی روزمره کمتر به آن توجه می‌کنیم، نحوه قرار گرفتن سر، گردن و شانه‌ها هنگام نشستن است. زمانی که سر برای مدت طولانی جلو قرار می‌گیرد و شانه‌ها به سمت جلو می‌افتند، عضلات اطراف کتف و قسمت بالایی پشت ممکن است تحت فشار بیشتری قرار بگیرند.اگر ساعت‌های زیادی پشت میز کار می‌کنید، بهتر است هر چند وقت یک‌بار از جای خود بلند شوید، وضعیت بدن را تغییر دهید و حرکات ملایمی برای شانه و گردن انجام دهید. همچنین ارتفاع صندلی، مانیتور و محل قرارگیری دست‌ها باید به شکلی باشد که مجبور نباشید برای مدت طولانی شانه‌ها را بالا یا جلو نگه دارید.

حرکت اصلاحی اول: جمع کردن کتف‌ها

یکی از حرکات ساده برای شروع تمرینات اصلاحی شانه، جمع کردن کنترل‌شده کتف‌ها است. این تمرین به تجهیزات خاصی نیاز ندارد و می‌تواند به فرد کمک کند کنترل بهتری روی وضعیت کتف‌های خود پیدا کند.

حرکت اصلاحی جمع کردن کتف‌ها برای درد شانه

نحوه انجام حرکت

  1. صاف بایستید یا روی صندلی بنشینید.
  2. دست‌ها را در کنار بدن قرار دهید.
  3. بدون بالا انداختن شانه‌ها، کتف‌ها را آرام به سمت عقب و کمی پایین حرکت دهید.
  4. چند ثانیه در این وضعیت بمانید.
  5. سپس عضلات را رها کرده و به وضعیت طبیعی برگردید.

در این حرکت نباید کمر را بیش از حد گود کنید یا شانه‌ها را به سمت گوش‌ها ببرید. حرکت باید
آرام و بدون ایجاد درد تیز انجام شود.

خشکی شانه؛ چرا نباید همیشه دست را بی‌حرکت نگه داشت؟

وقتی شانه درد می‌گیرد، واکنش طبیعی بسیاری از افراد این است که دست را کاملاً بی‌حرکت نگه دارند. اما در برخی شرایط، کاهش بیش از حد حرکت می‌تواند به خشکی بیشتر مفصل منجر شود. به همین دلیل، اگر آسیب جدی وجود نداشته باشد و پزشک محدودیت خاصی برای حرکت تعیین نکرده باشد، حرکات ملایم و کنترل‌شده می‌توانند بخشی از برنامه بازگشت به فعالیت باشند. در این مرحله نباید به دنبال تمرین‌های سنگین باشید. هدف اولیه این است که شانه بدون فشار اضافی در محدوده‌ای که قابل تحمل است حرکت کند و به‌تدریج دامنه حرکتی بهبود پیدا کند.

حرکت اصلاحی دوم: تمرین پاندولی شانه

حرکت پاندولی یکی از حرکات ملایمی است که در برنامه‌های حرکتی شانه مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این تمرین، بازو به سمت پایین رها می‌شود و حرکت بسیار آرام بازو با کمک حرکت بدن ایجاد می‌شود.

تمرین پاندولی شانه

 

نحوه انجام تمرین پاندولی

  1. کنار یک میز یا صندلی بایستید و با دست سالم به آن تکیه کنید.
  2. تنه را کمی به جلو خم کنید.
  3. دست سمت شانه دردناک را آزادانه به سمت پایین رها کنید.
  4. با حرکت بسیار آرام بدن اجازه دهید دست کمی به جلو و عقب حرکت کند.
  5. در صورت تحمل مناسب می‌توانید حرکت‌های دایره‌ای کوچک نیز انجام دهید.

در حرکت پاندولی نباید دست را با زور حرکت دهید. دامنه حرکت را کوچک شروع کنید و فقط تا جایی ادامه دهید که باعث افزایش واضح درد نشود.

گرم کردن و مراقبت از شانه قبل از فعالیت

اگر درد شانه پس از فعالیت یا ورزش بیشتر می‌شود، توجه به آماده‌سازی بدن اهمیت زیادی دارد. شروع ناگهانی تمرین سنگین، مخصوصاً حرکات بالای سر، می‌تواند فشار زیادی به ساختارهای اطراف شانه وارد کند. در کنار اصلاح نحوه فعالیت، بعضی افراد برای ایجاد احساس گرما و آرامش موضعی از محصولات گرم‌کننده استفاده می‌کنند.
توجه داشته باشید که احساس گرما یا تسکین موقت، جایگزین تمرین صحیح یا تشخیص علت درد نیست. همچنین محصولات موضعی باید مطابق دستور مصرف محصول استفاده شوند و در صورت بروز تحریک پوستی مصرف آنها متوقف شود.

حرکت اصلاحی سوم: سر دادن دست روی دیوار

پس از اینکه حرکت‌های بسیار ملایم برای شانه قابل تحمل شد، می‌توان از تمرین‌هایی استفاده کرد که دامنه حرکت دست را به‌صورت تدریجی افزایش می‌دهند. سر دادن دست روی دیوار یکی از ساده‌ترین روش‌ها برای تمرین بالا بردن تدریجی دست است.

سر دادن دست روی دیوار

روش انجام حرکت

    1. روبه‌روی دیوار بایستید.
    2. نوک انگشتان دست را روی دیوار قرار دهید.
    3. به‌آرامی انگشتان را به سمت بالا حرکت دهید.
    4. تا جایی ادامه دهید که حرکت قابل تحمل باشد.
    5. چند لحظه مکث کنید و سپس دست را آرام پایین بیاورید.

در هنگام انجام این تمرین، برای رسیدن به ارتفاع بیشتر کمر را بیش از حد گود نکنید و شانه را به سمت گوش بالا نبرید. پیشرفت دامنه حرکتی             بایدتدریجی باشد.

چه زمانی نباید حرکات اصلاحی شانه را خودسرانه انجام داد؟

حرکات اصلاحی قرار نیست جایگزین ارزیابی پزشکی شوند. اگر درد پس از زمین خوردن، تصادف یا ضربه شدید ایجاد شده است، بهتر است قبل از تمرین علت آسیب مشخص شود. همچنین در صورت وجود درد شدید و ناگهانی، ناتوانی در حرکت دادن دست، تغییر شکل یا تورم قابل توجه، بی‌حسی یا گزگز مداوم، ضعف واضح دست یا احساس ناخوشی و تب، مراجعه به پزشک اهمیت بیشتری از شروع تمرین در خانه دارد. اگر درد شانه طی حدود دو هفته بهتر نشود یا به‌مرور بدتر شود نیز بهتر است برای بررسی علت آن از پزشک یا متخصص مربوطه کمک بگیرید.

جمع‌بندی بخش اول

درمان و مدیریت درد شانه فقط به انجام چند حرکت ورزشی محدود نمی‌شود. شناخت علت احتمالی درد، اصلاح وضعیت بدن، پرهیز از فعالیت‌های تشدیدکننده و بازگرداندن تدریجی دامنه حرکتی، همگی می‌توانند در یک برنامه مناسب نقش داشته باشند. در بخش بعدی مقاله سراغ تمرین‌های تخصصی‌تر می‌رویم و حرکاتی برای تقویت عضلات اطراف شانه، روتاتورکاف و کنترل بهتر کتف را بررسی می‌کنیم؛ حرکاتی که باید با توجه به میزان درد و توانایی فرد به‌صورت تدریجی وارد برنامه شوند.

بخش دوم: تمرین‌های تقویتی برای شانه و روتاتورکاف

در بخش اول درباره علت‌های رایج درد شانه، اهمیت حرکت ملایم و چند تمرین ساده برای شروع صحبت کردیم.
اما زمانی که دامنه حرکتی شانه بهتر شد و انجام حرکات پایه باعث افزایش قابل‌توجه درد نشد، می‌توان
به‌تدریج تمرین‌هایی را وارد برنامه کرد که هدف آنها تقویت عضلات اطراف شانه و بهبود کنترل کتف است.

در این مرحله یک اصل مهم را نباید فراموش کرد: تقویت شانه باید تدریجی باشد.
قرار نیست با استفاده از وزنه سنگین یا کش مقاومتی قوی، سریع‌تر نتیجه بگیریم. کیفیت حرکت،
کنترل بدن و افزایش تدریجی فشار اهمیت بیشتری از تعداد زیاد تکرارها دارد.

چرا تقویت روتاتورکاف اهمیت دارد؟

روتاتورکاف مجموعه‌ای از عضلات و تاندون‌های اطراف مفصل شانه است که در تثبیت و کنترل حرکت بازو نقش مهمی دارد. این عضلات در فعالیت‌هایی که دست را بالا می‌بریم، می‌چرخانیم یا از بدن دور می‌کنیم، درگیر می‌شوند. ضعف یا کاهش کنترل این مجموعه می‌تواند انجام بعضی فعالیت‌ها را دشوارتر کند. به همین دلیل، در بسیاری از برنامه‌های توان‌بخشی شانه، پس از فراهم شدن دامنه حرکتی مناسب، تمرین‌های تقویتی برای این عضلات نیز مورد توجه قرار می‌گیرند.

حرکت اصلاحی چهارم: چرخش خارجی شانه با کش مقاومتی برای تقویت روتاتورکاف

یکی از تمرین‌های رایج برای تقویت عضلات چرخاننده شانه، چرخش خارجی با استفاده از کش مقاومتی است.
در این حرکت، آرنج در کنار بدن قرار می‌گیرد و ساعد به سمت خارج می‌چرخد.

چرخش خارجی شانه با کش مقاومتی برای تقویت روتاتورکاف

روش انجام حرکت

  1. یک سر کش مقاومتی را در نقطه‌ای ثابت قرار دهید.
  2. کنار نقطه اتصال کش بایستید و آرنج دست تمرین‌دهنده را کنار بدن نگه دارید.
  3. آرنج را حدود ۹۰ درجه خم کنید.
  4. ساعد را به‌آرامی به سمت خارج بچرخانید.
  5. بدون چرخاندن تنه، دست را به وضعیت شروع برگردانید.

در این حرکت، آرنج نباید از کنار بدن جدا شود و نباید برای افزایش دامنه حرکت، شانه را به سمت عقب
بکشید. اگر مقاومت کش زیاد است، از کش سبک‌تر استفاده کنید.

چطور بفهمیم مقاومت کش برای شانه زیاد است؟

اگر هنگام انجام حرکت مجبور می‌شوید بدن را بچرخانید، آرنج از کنار بدن جدا می‌شود یا در انتهای حرکت درد ایجاد می‌شود، احتمالاً مقاومت کش برای شما زیاد است. در تمرین‌های اصلاحی شانه، استفاده از مقاومت کمتر اما اجرای صحیح معمولاً انتخاب منطقی‌تری است.همچنین اگر پس از تمرین درد شانه برای مدت طولانی بیشتر شد، بهتر است تعداد تکرارها یا شدت تمرین را کاهش دهید و در صورت ادامه علائم، علت آن را بررسی کنید.

حرکت اصلاحی پنجم: چرخش داخلی شانه با کش

حرکت چرخش داخلی، مکمل تمرین چرخش خارجی محسوب می‌شود و می‌تواند به تقویت و کنترل بهتر عضلات
اطراف مفصل شانه کمک کند. همانند تمرین قبلی، اجرای آهسته و کنترل‌شده اهمیت زیادی دارد.

حرکت چرخش داخلی شانه با کش مقاومتی

روش انجام حرکت

  1. کش را در ارتفاع مناسب و نقطه‌ای ثابت قرار دهید.
  2. آرنج دست تمرین‌دهنده را کنار بدن و حدود ۹۰ درجه خم کنید.
  3. ساعد را از سمت بیرون به سمت داخل بدن حرکت دهید.
  4. تنه را ثابت نگه دارید.
  5. به‌آرامی به وضعیت شروع برگردید.

اگر انجام حرکت باعث درد تیز یا شدید می‌شود، تمرین را متوقف کنید. در مراحل ابتدایی، مقاومت کش باید آن‌قدر کم باشد که بتوانید تمام مسیر حرکت را بدون جبران با سایر قسمت‌های بدن انجام دهید.

ضعف کتف چه ارتباطی با درد شانه دارد؟

حرکت بازو فقط به مفصل شانه وابسته نیست. کتف نیز باید هنگام بالا بردن و پایین آوردن دست،
حرکت هماهنگی داشته باشد. به همین دلیل، تقویت عضلات اطراف کتف و قسمت بالایی پشت می‌تواند
بخشی از یک برنامه اصلاحی کامل باشد. یکی از اشتباهات رایج این است که فرد فقط روی عضلات جلوی شانه تمرکز کند و عضلات اطراف کتف
و قسمت پشتی شانه را نادیده بگیرد. تمرین متعادل باید به هماهنگی تمام این بخش‌ها توجه داشته باشد.

حرکت اصلاحی ششم: کشش دست به سمت جلو روی دیوار

در کنار تمرین‌های تقویتی، بعضی حرکات کنترل‌شده می‌توانند به بهبود هماهنگی شانه و کتف کمک کنند. حرکت سر دادن دست روی دیوار که در بخش اول معرفی شد، می‌تواند با تمرکز بیشتر روی کنترل کتف نیز انجام شود.

تمرین کنترل کتف و حرکت دست روی دیوار

در هنگام بالا بردن دست، سعی کنید شانه را بیش از حد بالا نبرید و حرکت را آهسته انجام دهید.
اگر دامنه حرکتی شانه محدود است، تمرین را در دامنه‌ای انجام دهید که قابل کنترل باشد.

کشش پشت شانه؛ چه زمانی مفید است؟

گاهی احساس سفتی در قسمت پشت شانه باعث می‌شود حرکت دست محدود شود. کشش ملایم می‌تواند در بعضی افراد به کاهش احساس سفتی کمک کند، اما کشش نباید با فشار شدید یا درد همراه باشد.

حرکت اصلاحی هفتم: کشش عرضی پشت شانه

برای انجام این کشش، یک دست را به‌آرامی از جلوی بدن به سمت شانه مقابل ببرید و با دست دیگر،
بازو را به سمت بدن نزدیک کنید. هدف ایجاد یک کشش ملایم در قسمت پشتی شانه است.

کشش عرضی پشت شانه

نکات اجرای کشش

  • بازو را با زور به سمت بدن نکشید.
  • کشش باید ملایم و قابل تحمل باشد.
  • بدن را برای افزایش کشش نچرخانید.
  • اگر درد تیز یا تیرکشنده ایجاد شد، حرکت را متوقف کنید.

اشتباهات رایج هنگام انجام حرکات اصلاحی شانه

۱. شروع با وزنه سنگین

یکی از رایج‌ترین اشتباهات این است که فرد تصور می‌کند برای قوی شدن شانه باید از همان ابتدا وزنه سنگین استفاده کند. در حالی که عضلات کوچک اطراف شانه به کنترل و اجرای دقیق حرکت نیاز دارند.

۲. انجام تمرین با درد شدید

احساس کشش ملایم یا خستگی عضلانی با درد شدید و تیز تفاوت دارد. اگر یک حرکت باعث افزایش واضح درد می‌شود، نباید صرفاً با این تصور که «تمرین باید درد داشته باشد» آن را ادامه دهید.

۳. افزایش سریع تعداد تکرارها

بهبود شانه یک فرایند تدریجی است. افزایش ناگهانی تعداد تکرارها یا مقاومت کش می‌تواند فشار تمرینی را بیشتر از ظرفیت فعلی بافت‌ها کند.

۴. بی‌توجهی به وضعیت بدن

حتی اگر تمرین‌ها را به‌درستی انجام دهید، نشستن طولانی‌مدت با شانه‌های افتاده یا انجام مداوم فعالیت‌های تشدیدکننده می‌تواند روند بهبود را دشوارتر کند.

بعد از تمرین چه کاری انجام دهیم؟

پس از تمرین بهتر است چند دقیقه به بدن فرصت بازگشت به حالت عادی بدهید. انجام فعالیت سنگین بلافاصله پس از تمرین شانه، مخصوصاً اگر بدن هنوز خسته است، می‌تواند فشار اضافی ایجاد کند. اگر برای ماساژ موضعی یا کاهش موقت احساس ناراحتی به دنبال یک محصول هستید، محصول کرم ماساژ اوری فاب موجود در داروخانه حکیم ۲۴ می‌توانند در کنار سایر مراقبت‌ها بررسی شوند و برای تسکین درد میتوانید از محصول  اسپری خنک کننده بدن ضد درد پاور دلتازکس 400میلی لیتر استفاده کنید.

تمرین‌ها را چند روز در هفته انجام دهیم؟

برای شروع، کیفیت انجام تمرین از تعداد جلسات مهم‌تر است. اگر تمرین‌های سبک را به‌خوبی تحمل می‌کنید، می‌توانید آنها را به‌صورت منظم و با فاصله مناسب در برنامه خود قرار دهید. افزایش تدریجی شدت تمرین بهتر از انجام یک جلسه بسیار سنگین و سپس چند روز استراحت به دلیل درد است.در بخش سوم مقاله، یک برنامه هفتگی ساده برای حرکات اصلاحی شانه تنظیم می‌کنیم و توضیح می‌دهیم چطور تمرین‌های کششی، حرکات دامنه حرکتی و تمرین‌های تقویتی را در کنار یکدیگر قرار دهید. همچنین درباره مراقبت‌های روزمره، اشتباهات رایج و پرسش‌های متداول درباره درد شانه صحبت خواهیم کرد.

بخش سوم: برنامه هفتگی حرکات اصلاحی شانه و مراقبت‌های بعد از تمرین

تا اینجا با چند حرکت برای افزایش دامنه حرکتی، بهبود کنترل کتف و تقویت تدریجی عضلات اطراف شانه آشنا شدیم. اما برای اینکه تمرین‌ها نتیجه بهتری داشته باشند، مهم است که آنها را به شکل منظم و متناسب با توانایی بدن انجام دهید. انجام چند تمرین در یک روز و سپس کنار گذاشتن آنها برای چند هفته، معمولاً رویکرد مناسبی نیست. در عوض بهتر است تمرین‌ها با شدت قابل کنترل و به‌صورت تدریجی وارد برنامه روزانه یا هفتگی شوند.

یک برنامه ساده هفتگی برای حرکات اصلاحی شانه

برنامه زیر یک الگوی عمومی برای افرادی است که درد شدید یا آسیب حاد ندارند. تعداد تکرارها و شدت تمرین باید بر اساس شرایط فرد تنظیم شود و در صورت داشتن آسیب شناخته‌شده، برنامه متخصص اولویت دارد.

روز تمرین پیشنهادی هدف
شنبه جمع کردن کتف + پاندولی + دیوار حرکت و کنترل شانه
یکشنبه استراحت و حرکت‌های سبک روزمره ریکاوری
دوشنبه چرخش خارجی + چرخش داخلی تقویت عضلات شانه
سه‌شنبه استراحت یا حرکات ملایم ریکاوری
چهارشنبه تمرین‌های دامنه حرکتی + کشش ملایم انعطاف و حرکت
پنجشنبه تمرین‌های تقویتی سبک کنترل و قدرت
جمعه استراحت ریکاوری

چطور شدت تمرین را افزایش دهیم؟

افزایش شدت تمرین باید مرحله‌به‌مرحله باشد. اگر در یک تمرین توانایی انجام تمام تکرارها را با فرم صحیح دارید و بعد از آن نیز افزایش قابل‌توجهی در درد ایجاد نمی‌شود، می‌توان در جلسات بعدی به‌تدریج تعداد تکرارها یا مقاومت کش را افزایش داد. اما اگر برای تکمیل حرکت مجبور می‌شوید تنه را بچرخانید، شانه را بالا ببرید یا حرکت را با سرعت زیاد انجام دهید، بهتر است شدت تمرین را کاهش دهید. در تمرین‌های شانه، اجرای صحیح حرکت اهمیت
بسیار زیادی دارد.

نکات مهم برای افرادی که پشت میز کار می‌کنند

اگر بیشتر ساعات روز پشت میز هستید، فقط انجام تمرین در پایان روز کافی نیست. بهتر است در طول روز نیز وضعیت بدن را مرتب تغییر دهید.

  • مانیتور را در ارتفاع مناسب قرار دهید.
  • شانه‌ها را برای مدت طولانی بالا نگه ندارید.
  • هر چند وقت یک‌بار از جای خود بلند شوید.
  • حرکات ملایم شانه و گردن انجام دهید.
  • از ثابت ماندن طولانی‌مدت در یک وضعیت خودداری کنید.

اگر کار شما باعث ایجاد گرفتگی و خستگی عضلات می‌شود، کاهش مدت فعالیت مداوم و ایجاد وقفه‌های کوتاه می‌تواند از فشار تکراری روی شانه کم کند.

خوابیدن با درد شانه

درد شانه در بعضی افراد هنگام خواب بیشتر احساس می‌شود. خوابیدن مستقیم روی شانه دردناک ممکن است فشار بیشتری روی آن ایجاد کند. در چنین شرایطی می‌توان وضعیت خواب را تغییر داد و از قرار گرفتن طولانی‌مدت بدن روی سمت دردناک خودداری کرد. برخی افراد قرار دادن یک بالش برای حمایت از بازو را راحت‌تر می‌دانند. هدف این است که شانه در وضعیتی قرار بگیرد که فشار و ناراحتی کمتری ایجاد کند.

اگر هنگام تمرین شانه درد گرفت چه کنیم؟

اولین کار این است که شدت و نوع درد را بررسی کنید. خستگی عضلانی یا احساس کشش خفیف با درد تیز، تیرکشنده یا درد رو به افزایش تفاوت دارد. اگر یک تمرین باعث درد واضح می‌شود، حرکت را متوقف کنید و در جلسه بعد با دامنه کمتر یا مقاومت پایین‌تر امتحان کنید. اگر درد با وجود کاهش شدت ادامه پیدا کرد، بهتر است تمرین را کنار بگذارید و برای بررسی علت علائم از متخصص کمک بگیرید.

چه زمانی درد شانه نیاز به بررسی پزشکی دارد؟

اگر درد شانه طی زمان بهتر نمی‌شود یا فعالیت‌های روزمره شما را مختل کرده است، بهتر است علت آن بررسی شود. همچنین درد شدید یا ناگهانی، ناتوانی در حرکت دادن دست، تغییر شکل شانه، تورم شدید، بی‌حسی یا گزگز مداوم و ضعف واضح از علائمی هستند که نباید نادیده گرفته شوند.دردی که پس از سقوط، ضربه یا آسیب ورزشی ایجاد شده نیز ممکن است به بررسی تخصصی نیاز داشته باشد. در این شرایط، انجام تمرین‌های اصلاحی بدون مشخص شدن نوع آسیب می‌تواند انتخاب مناسبی نباشد.

پرسش‌های متداول درباره حرکات اصلاحی درد شانه

آیا حرکات اصلاحی می‌توانند درد شانه را کاملاً درمان کنند؟

این موضوع به علت درد بستگی دارد. تمرین می‌تواند در برخی مشکلات به بهبود حرکت، قدرت و کنترل شانه کمک کند، اما برای همه علت‌های درد یکسان نیست. اگر علت اصلی درد مشخص نباشد، بهتر است قبل از شروع یک برنامه جدی تمرینی ارزیابی تخصصی انجام شود.

آیا می‌توان حرکات شانه را هر روز انجام داد؟

همه تمرین‌ها نیاز به برنامه یکسان ندارند. حرکات دامنه حرکتی سبک ممکن است در بعضی برنامه‌ها دفعات بیشتری انجام شوند، در حالی که تمرین‌های تقویتی معمولاً به زمان کافی برای ریکاوری نیاز دارند. شدت تمرین و وضعیت شانه تعیین می‌کند چه برنامه‌ای مناسب‌تر است.

آیا ورزش با کش برای شانه دردناک مناسب است؟

تمرین با کش می‌تواند برای تقویت عضلات شانه مفید باشد، اما مقاومت کش باید متناسب با توانایی فرد باشد. اگر شانه هنوز درد شدید دارد یا حرکت آن به‌شدت محدود است، بهتر است قبل از شروع تمرین مقاومتی علت مشکل مشخص شود.

آیا می‌توان هنگام درد شانه ورزش کرد؟

وجود درد به معنی ممنوع بودن تمام حرکات نیست، اما نوع و شدت درد اهمیت دارد. حرکات سبک و کنترل‌شده ممکن است در برخی شرایط قابل انجام باشند، در حالی که تمرین شدید یا حرکتی که درد را واضحاً افزایش می‌دهد، مناسب نیست.

آیا ماساژ یا پماد جایگزین حرکات اصلاحی است؟

خیر. فرآورده‌های موضعی ممکن است برای تسکین موقت علائم مورد استفاده قرار گیرند، اما جایگزین بررسی علت درد، اصلاح فعالیت و برنامه تمرینی مناسب نیستند.

جمع‌بندی؛ برای درد شانه از کجا شروع کنیم؟

حرکات اصلاحی شانه زمانی بیشترین فایده را دارند که به‌صورت تدریجی و با توجه به شرایط فرد انجام شوند. ابتدا باید روی حرکت مناسب و کنترل شانه تمرکز کرد و سپس به‌تدریج تمرین‌های تقویتی را اضافه کرد. اگر شانه شما درد خفیف و قابل‌کنترل دارد و آسیب حاد یا علائم هشدار وجود ندارد، می‌توانید با حرکت‌های ساده‌ای مانند جمع کردن کتف‌ها، حرکت پاندولی و سر دادن دست روی دیوار شروع کنید و پس از بهتر شدن کنترل و دامنه حرکت، تمرین‌های مقاومتی مانند چرخش داخلی و خارجی با کش را به برنامه اضافه کنید.در کنار تمرین، اصلاح وضعیت بدن، کاهش فعالیت‌های تشدیدکننده، استراحت مناسب و توجه به نحوه خواب و کار روزانه نیز اهمیت دارند. محصولات موضعی مانند پمادها و کرم‌های ضد درد یا گرم‌کننده نیز در صورت تناسب با شرایط فرد می‌توانند صرفاً به‌عنوان بخشی از مراقبت علامتی در نظر گرفته شوند. در نهایت، اگر درد ماندگار است، رو به افزایش است یا با ضعف، بی‌حسی، محدودیت شدید حرکتی یا آسیب همراه شده، بهتر است به جای ادامه تمرین خودسرانه، علت اصلی مشکل توسط پزشک یا فیزیوتراپیست
بررسی شود.

خلاصه کاربردی:
برای شانه دردناک، از حرکت‌های ساده و قابل‌کنترل شروع کنید، شدت تمرین را به‌تدریج افزایش دهید، و هرگز درد شدید را با ادامه تمرین یا مصرف محصول موضعی پنهان نکنید.

محققان به طور خاص به دنبال دو مکمل هستند – ویتامین D و اسیدهای چرب امگا 3.

مطالعه اخیر بر روی بیش از 20000 شرکت‌کننده نشان داد که دو سال پس از یک دوره آزمایشی تصادفی پنج ساله، اثرات ویتامین D در پیشگیری از بیماری‌های خودایمنی تقش مهمی داشته است، در حالی که مزایای امگا 3 نیز قابل مشاهده بود.

پس از دوره مشاهده دو ساله، 255 نفر که به طورغیر منظم ویتامین D دریافت کرده بودند، یک بیماری خودایمنی تایید شده جدید داشتند، در مقایسه با 259 نفر که به طور منظم ویتامین D دریافت کرده بودند،علائم ابتلا به این بیماری در افراد بسیار کم بود

234 مورد تایید شده بیماری خودایمنی در بین افرادی که مکمل های امگا 3 دریافت کردند، در مقایسه با 280 مورد در میان افرادی که دارونما دریافت کردند وجود داشت .

نویسندگان نوشتند: «دو سال پس از پایان کارآزمایی، اثرات محافظتی ویتامین D 2000 واحد بین‌المللی در روز از بین رفت، اما 1000 میلی‌گرم در روز اسیدهای چرب  اثر پایداری در کاهش بروز AD داشتند.

چگونه مکمل ها در مبارزه با بیماری های خودایمنی عمل می کنند؟

بیماری‌های خودایمنی که بیش از 24 میلیون نفر را در ایالات متحده تحت تأثیر قرار می‌دهند، بیماری‌هایی هستند که با حمله سیستم ایمنی به بافت‌های سالم مشخص می‌شوند. بیماری هایی مانند پسوریازیس، آرتریت پسوریاتیک، آرتریت روماتوئید، لوپوس، تیروئیدیت هاشیموتو، بیماری گریو، بیماری التهابی روده (IBD)، بیماری سلیاک و دیابت نوع 1 هستند.

درمان این شرایط می‌تواند پرهزینه و طولانی‌مدت باشد، و اثرات ویتامین D و مکمل‌های امگا 3 مدت‌هاست که برای متوقف کردن بیماری‌های خودایمنی مفید شناخته شده‌اند.

طبق مطالعه مورد بحث، ویتامین D قادر به تنظیم ژن‌های دخیل در التهاب است و بدن نمی‌تواند اسیدهای چرب ضروری n-3 ایکوزاپنتانوئیک اسید (EPA) و دوکوزاهگزانوئیک اسید (DHA) را که در مکمل‌های روغن ماهی یافت می‌شود، بسازد.

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده انجام‌شده در دهه‌های 1980 و 1990، اثربخشی مکمل‌های روغن ماهی را در برابر التهاب و درد مرتبط با بیماری‌های خودایمنی نشان داده‌اند.

اکثر مردم (حتی کسانی که در مکان های آفتابی مانند لس آنجلس یا فلوریدا زندگی می کنند) کمبود ویتامین D دارند. در واقع، 1 میلیارد نفر در سراسر جهان کمبود ویتامین D دارند که 50٪ از جمعیت کمبود ویتامین D دارند منبع مورد اعتماد (کم). سطوح نرمال). ریشتر گفت: تنها در ایالات متحده، بیش از 35 درصد از بزرگسالان دچار کمبود هستند.

تاثیر ویتامین D برروی بدن

ویتامین D (همچنین به عنوان کلسیفرول شناخته می شود) یک ویتامین محلول در چربی است که به طور طبیعی در چند غذا وجود دارد، به غذاهای دیگر اضافه می شود و به عنوان یک مکمل غذایی در دسترس است. همچنین هنگامی که اشعه ماوراء بنفش (UV) از نور خورشید به پوست برخورد می کند و باعث سنتز ویتامین D می شود، به صورت درون زا تولید می شود.

ویتامین D که از قرار گرفتن در معرض نور خورشید، غذاها و مکمل ها به دست می آید از نظر بیولوژیکی بی اثر است و برای فعال شدن باید تحت دو هیدروکسیلاسیون در بدن قرار گیرد. اولین هیدروکسیلاسیون، که در کبد اتفاق می افتد، ویتامین D را به هیدروکسی ویتامین D تبدیل می کند که به نام کلسیدیول نیز شناخته می شود. هیدروکسیلاسیون دوم عمدتاً در کلیه اتفاق می افتد و  دی هیدروکسی ویتامین D فعال فیزیولوژیکی را تشکیل می دهد که به نام کلسیتریول نیز شناخته می شود.

ویتامین D جذب کلسیم را در روده افزایش می‌دهد و غلظت سرمی کلسیم و فسفات کافی را حفظ می‌کند تا معدنی‌سازی طبیعی استخوان را امکان‌پذیر کند و از تتانی هیپوکلسمیک (انقباض غیرارادی عضلات، منجر به گرفتگی و اسپاسم) جلوگیری کند. همچنین برای رشد استخوان و بازسازی استخوان توسط استئوبلاست ها و استئوکلاست ها مورد نیاز است. بدون ویتامین D کافی، استخوان ها می توانند نازک، شکننده یا بد شکل شوند. کافی بودن ویتامین D از راشیتیسم در کودکان و استئومالاسی در بزرگسالان جلوگیری می کند. همراه با کلسیم، ویتامین D همچنین به محافظت از افراد مسن در برابر پوکی استخوان کمک می کند.

ویتامین D نقش های دیگری در بدن دارد، از جمله کاهش التهاب و همچنین تعدیل فرآیندهایی مانند رشد سلولی، عملکرد عصبی عضلانی و ایمنی و متابولیسم گلوکز بسیاری از ژن‌های کدکننده پروتئین‌هایی که تکثیر سلولی، تمایز و آپوپتوز را تنظیم می‌کنند تا حدی توسط ویتامین D تعدیل می‌شوند.

در غذاها و مکمل های غذایی، ویتامین D دو شکل اصلی دارد، D2 (ارگوکلسیفرول) و D3 (کوله کلسیفرول)، که از نظر شیمیایی فقط در ساختار زنجیره جانبی متفاوت هستند. هر دو شکل به خوبی در روده کوچک جذب می شوند. جذب با انتشار غیرفعال ساده و با مکانیسمی که پروتئین های حامل غشای روده را درگیر می کند، رخ می دهد. وجود همزمان چربی در روده باعث افزایش جذب ویتامین D می شود، اما مقداری از ویتامین D حتی بدون چربی رژیم غذایی نیز جذب می شود. نه پیری و نه چاقی جذب ویتامین D از روده را تغییر نمی دهد.

فواید اسیدهای چرب امگا 3 چیست؟

اسیدهای چرب امگا 3 اسیدهای چرب غیراشباع هستند که به کاهش التهاب کمک می کنند، که می تواند به عروق خونی در سراسر بدن آسیب برساند و منجر به بیماری قلبی و سکته شود. اسیدهای چرب امگا 3 ممکن است برای سلامت قلب مفید باشند و بسیاری از بیماری‌های دیگر عبارتند از:

جلوگیری از بیماری های قلبی عروقی و سکته های ایسکمیک: چندین مطالعه فواید سلامتی اسیدهای چرب امگا 3 را در مورد بیماری های قلبی عروقی و مهار تجمع پلاکت ها نشان داده اند. مصرف اسیدهای چرب امگا 3 (EPA+DHA) به میزان 850 میلی گرم در روز در ترکیب با ویتامین E طبیعی به میزان 300 میلی گرم در روز یا ماهی و غذاهای دریایی حاوی امگا 3، خطر سکته و نارسایی قلبی را کاهش می دهد و ضربان قلب نامنظم را کاهش می دهد. از جمله پیشگیری از بیماری قلبی، کاهش سطح تری گلیسیرید، کاهش فشار خون، کاهش لخته شدن خون، کاهش مرگ و میر ناشی از ایسکمی میوکارد و ایست قلبی ناگهانی. تحقیقات اخیر نشان داد افرادی که دو بار در هفته ماهی (240 گرم) می‌خورند، نسبت به افرادی که به ندرت ماهی می‌خورند، کمتر در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی هستند.

جلوگیری از بیماری عروق کرونر: CAD: اسیدهای چرب امگا 3 موجود در روغن ماهی، پیش سازهای ایکوزانوئیدها، از جمله پروستاگلاندین و ترومبوکسان هستند که ممکن است به مهار چسبندگی پلاکت ها کمک کنند. . در نتیجه از گرفتگی عروق خونی جلوگیری می کند و باعث گشاد شدن رگ های خونی می شود که گردش خون را بهبود می بخشد و ضربان قلب نامنظم را کاهش می دهد.

کاهش فشار خون: اسیدهای چرب امگا 3 با جلوگیری از گرفتگی رگ های خونی و کاهش فشار خون به گشاد شدن رگ های خونی و بهبود جریان خون کمک می کند. در افراد بدون فشار خون، روغن ماهی فشار خون را بیشتر کاهش نمی دهد.

از بین بردن آرتریت روماتوئید: روماتیسم مفصلی باعث تورم، سفتی، درد و از دست دادن عملکرد مفاصل می شود. بر اساس برخی مطالعات پزشکی، مصرف اسیدهای چرب امگا 3 همراه با داروهای آرتریت روماتوئید و سایر درمان ها می تواند علائم آرتریت روماتوئید را بهبود بخشد.

بهبود عملکرد سلول های مغز و جلوگیری از بیماری آلزایمر: اسیدهای چرب امگا 3 موجود در روغن ماهی مغز را تغذیه می کند، حافظه را بهبود می بخشد و از زوال عقل یا بیماری آلزایمر جلوگیری می کند. اسیدهای چرب DHA موجود در روغن ماهی برای مغز ضروری هستند تا به کاهش تشکیل پلاک‌ها (فیبرها یا فیبریل‌ها) در مغز کمک کنند که مسئول از دست دادن حافظه هستند.

کمک به پیشگیری از دژنراسیون ماکولا: دژنراسیون ماکولا علت اصلی نابینایی است. طبق تحقیقات، افرادی که از رژیم غذایی سرشار از امگا 3 استفاده می کنند کمتر در معرض ابتلا به دژنراسیون ماکولا هستند. با این حال، به نظر نمی رسد که امگا 3 علائم را بهبود بخشد یا کوری را به تاخیر بیندازد.

کمک به کنترل سطح قند خون در بیماران مبتلا به دیابت: شایع ترین نوع دیابت دیابت نوع 2 است که اغلب در بزرگسالان چاق است. اسیدهای چرب EPA موجود در روغن ماهی می تواند کنترل قند خون را بهبود بخشد.

تسکین درد میگرن: امگا 3 حاوی اسیدهای چرب EPA است که بر تبدیل پروستاگلاندین تاثیر می گذارد و ترشح سروتونین را مهار می کند. در هنگام انقباض رگ های خونی در مغز، چسبندگی پلاکت کاهش می یابد. در نتیجه، ممکن است به کاهش علائم میگرن کمک کند.

کاهش علائم آسم: اسیدهای چرب امگا 3 به کاهش ماده التهابی لکوترین، عامل اصلی علائم آسم کمک می کند. در نتیجه، خوردن منظم غذاهای حاوی روغن ماهی می تواند به کاهش علائم آسم کمک کند.

علاوه بر این، اسیدهای چرب امگا 3 دارای اثرات ضد التهابی هستند و می توانند به کاهش خطر بیماری های مزمن مانند آرتریت یا سرطان کمک کنند. اسیدهای چرب امگا 3 برای عملکرد شناختی (حافظه و عملکرد مغز) و عملکرد رفتاری بسیار مهم هستند. نوزادانی که در دوران بارداری از مادران خود اسیدهای چرب امگا 3 کافی دریافت نمی کنند، در خطر ابتلا به مشکلات بینایی و عصبی هستند. علائم کمبود اسیدهای چرب امگا 3 شامل مشکلات قلبی، گردش خون ضعیف، حافظه ضعیف، خستگی، افسردگی و نوسانات خلقی است.

چگونه مکمل های ویتامین D یا امگا 3 را انتخاب کنم؟

کریستین کرک پاتریک، یک متخصص تغذیه ثبت شده در بخش سلامتی و پزشکی پیشگیرانه کلینیک کلیولند در کلیولند، اوهایو، و یکی از همکاران ارشد در مراقبت های بهداشتی رفتاری Meadows در ویکنبورگ، آریزونا، که او نیز در این مطالعه شرکت نداشت، به MNT گفت که در حالی که این مطالعه استفاده از این مکمل ها را پشتیبانی می کند، تعدادی از عوامل دیگر وجود دارد که باید در نظر گرفتن یک نگاه جامع به سلامت در نظر گرفت.

کرک پاتریک گفت: «مکمل باید با افزودن رژیم غذایی پر از مواد مغذی، خواب با کیفیت خوب، مدیریت استرس و محدود کردن رفتار کم تحرک در نظر گرفته شود.

«جمعیت اصلی افراد مسن‌تر بودند، به این معنی که نتایج ممکن است به جمعیت جوان‌تر قابل تعمیم نباشد. مورفی گفت: این مطالعه فقط یک دوز و فرمول هر مکمل را مورد بررسی قرار داد که می تواند بر نتایج آینده تأثیر بگذارد.

“یک مطالعه جامع تر باید به یک پایگاه جمعیتی متنوع تر با گروهی جوان تر از شرکت کنندگان و همچنین دوزهای متفاوت نگاه کند. همچنین باید یافتن راه هایی برای کنترل تأثیرات خارجی مانند رژیم غذایی، شیوه زندگی و عوامل استرس را در نظر بگیرد.»

منبع: https://www.medicalnewstoday.com

ایست قلبی

ایست قلبی زمانی اتفاق می افتد که قلب ناگهان از کار می افتد و منجر به از دست دادن جریان خون به مغز و سایر اندام های حیاتی می شود. این یک اورژانس پزشکی است که نیاز به مداخله فوری برای جلوگیری از مرگ دارد. ایست قلبی می تواند به طور ناگهانی و بدون هشدار حتی در افرادی که سالم به نظر می رسند رخ دهد.

علل: شایع ترین علت ایست قلبی، اختلال در عملکرد الکتریکی در قلب است که باعث ضربان قلب نامنظم (آریتمی) می شود. علل دیگر عبارتند از حمله قلبی، غرق شدن، برق گرفتگی و عدم تعادل شدید الکترولیت.

علائم: از دست دادن ناگهانی پاسخ دهی (فرد به ضربه زدن روی شانه ها یا صدا زدن نام خود پاسخ نمی دهد)، فقدان تنفس طبیعی یا نفس نفس زدن غیر طبیعی، از دست دادن نبض

درهنگام ایست قلبی باید چه کنیم؟

احیای قلبی ریوی (CPR) باید بلافاصله شروع شود تا به حفظ جریان خون در اندام‌های حیاتی تا رسیدن کمک‌های فوری پزشکی کمک کند.

دفیبریلاسیون، که یک شوک الکتریکی به قلب وارد می کند، ممکن است برای بازگرداندن ریتم طبیعی قلب ضروری باشد.

داروها و سایر مداخلات ممکن است در بیمارستان برای تثبیت قلب و جلوگیری از حملات بعدی ایست قلبی استفاده شوند.

همچنین بخوانید : ورزش زیاد و ورزش شدید چگونه می تواند بر سلامت قلب شما تأثیر بگذارد؟

حمله قلبی: حمله قلبی، که به عنوان انفارکتوس میوکارد نیز شناخته می شود، زمانی رخ می دهد که جریان خون به قسمتی از قلب، معمولاً توسط یک لخته خون مسدود می شود. این منجر به آسیب یا مرگ عضله قلب می شود. مانند ایست قلبی، حمله قلبی یک اورژانس پزشکی است که نیاز به درمان فوری دارد.

علل: شایع ترین علت حمله قلبی، بیماری عروق کرونر است، که زمانی رخ می دهد که شریان هایی که خون را به قلب می رسانند، به دلیل تجمع پلاک باریک یا مسدود می شوند.

علائم: درد یا ناراحتی قفسه سینه، که ممکن است مانند فشار، فشردن، پری یا درد در مرکز یا سمت چپ قفسه سینه احساس شود. درد یا ناراحتی در سایر نواحی بالای بدن، از جمله بازوها، پشت، گردن، فک یا معده. تنگی نفس. حالت تهوع، سبکی سر، یا عرق سرد.

درهنگام حمله قلبی باید چه کنیم؟

داروها، مانند داروهای لخته شکن، لخته را حل کرده و جریان خون را به قلب باز می‌گردانند.

روش هایی مانند آنژیوپلاستی و استنت گذاری برای باز کردن عروق مسدود شده.

تغییرات سبک زندگی، مانند رژیم غذایی سالم، ورزش منظم و ترک سیگار، خطر حملات قلبی در آینده را کاهش می دهد.

در حالی که هر دو ایست قلبی و حمله قلبی قلب را درگیر می کنند، اما شرایط پزشکی متمایز با علل، علائم و درمان های مختلف هستند.

به طور خلاصه، ایست قلبی یک از دست دادن ناگهانی عملکرد قلب است که نیاز به مداخله فوری برای بازگرداندن ضربان قلب طبیعی دارد، در حالی که حمله قلبی به دلیل انسداد رگ های خونی تامین کننده قلب است که منجر به آسیب یا مرگ عضله قلب می شود.

علائم حمله قلبی و ایست قلبی

درد قفسه سینه – این اغلب احساس سفتی در مرکز قفسه سینه است که ممکن است چند دقیقه طول بکشد و در هنگام استراحت کاهش پیدا نکند (اگرچه شایع ترین علامت حمله قلبی است، اما همه بیماران مبتلا به حمله قلبی درد قفسه سینه را تجربه نمی کنند. )

انتشار درد قفسه سینه به نواحی دیگر، بیشتر در بازوها، فک، گردن، پشت و شکم

تنگی نفس

سرفه کردن

خس خس سینه

احساس بیماری یا بیماری

اضطراب

سبکی سر یا سرگیجه

تعریق

ضعف

تپش قلب (ضربان قابل توجه قلب)

علائم ایست قلبی عبارتند از

از دست دادن ناگهانی هوشیاری/پاسخگویی

بدون تنفس

بدون نبض

فقدان نبض ناشی از توقف قلب در حین ایست قلبی است. در نتیجه، اندام های بدن از خون محروم می شوند – این می تواند منجر به مرگ شود.

علل حملات قلبی و ایست قلبی

ایست قلبی چندین علت بالقوه دارد. این شامل:

فیبریلاسیون بطنی – یک ریتم غیر طبیعی قلب (آریتمی) که در آن حفره های پایینی قلب (بطن ها) به طور نامنظم می زند.

تاکی کاردی بطنی

بیماری عروق کرونر قلب

تغییرات ساختار قلب

شکست ضربان ساز

ایست تنفسی

خفگی

غرق شدن

برق گرفتگی

هیپوترمی

کاهش چشمگیر فشار خون

سوء مصرف مواد مخدر

مصرف زیاد الکل

دلیل نامعلوم

نکات قابل توجه

ایست قلبی نیز می تواند ناشی از حمله قلبی باشد.  در واقع، طبق بنیاد قلب بریتانیا، اکثر ایست های قلبی در بریتانیا ناشی از حملات قلبی است.

حمله قلبی خود شامل قطع شدن خون رسانی به بخشی از عضله قلب است. اگر بخش بزرگی از قلب تحت تأثیر قرار گیرد، ممکن است قلب از تپش باز بماند، یعنی ایست قلبی رخ دهد.

اما در مورد خود حملات قلبی چطور؟ چه چیزی باعث آنها می شود؟ خوب، برخلاف ایست قلبی، حملات قلبی معمولاً توسط یک عامل اصلی ایجاد می شود – بیماری عروق کرونر قلب (CHD). CHD وضعیتی است که عموماً به دلیل تجمع رسوبات چربی در شریان های کرونری ایجاد می شود که خون اکسیژن دار را به قلب می رساند. این به عنوان آترواسکلروز نیز شناخته می شود. کسانی که بیشتر در معرض خطر CHD هستند عبارتند از:

سیگاری ها

کسانی که رژیم غذایی ناسالم دارند – رژیمی که سرشار از چربی اشباع شده است

کسانی که فشار خون بالا دارند

کسانی که دیابت دارند

افراد دارای اضافه وزن یا چاق

افرادی که به طور مکرر ورزش نمی کنند

افراد مسن، به ویژه مردان مسن

کسانی که سابقه خانوادگی بیماری قلبی دارند

افرادی که در معرض آلودگی هوا، به ویژه آلودگی ترافیکی بوده اند

افراد مبتلا به CHD ممکن است دچار حمله قلبی شوند اگر یک پلاک (لکه برجسته روی دیواره شریان) شکافته شود و باعث ایجاد لخته خون شود که به نوبه خود شریان کرونر را مسدود می کند.

خلاصه، بین حمله قلبی و ایست قلبی تفاوت وجود دارد. حمله قلبی زمانی رخ می دهد که خون رسانی به بخشی از قلب متوقف می شود و در نتیجه باعث می شود بخشی از عضله قلب شروع به مرگ کند. در حالی که ایست قلبی زمانی اتفاق می افتد که قلب به طور کلی از تپش باز می ایستد. علائم مختلفی از حمله قلبی وجود دارد. در مقابل، علائم اصلی ایست قلبی، بیهوشی، کمبود تنفس و نداشتن نبض است. در نهایت، دلایل مختلفی برای ایست قلبی وجود دارد. در حالی که علت اصلی حمله قلبی بیماری عروق کرونر قلب است.

 

دلایل دقیق این وضعیت هنوز در حال بررسی است.

سال‌هاست که دانشمندان بر نقش پروتئین‌ها تمرکز کرده‌اند، اما این تمرکز در حال تغییر است.

یک مطالعه جدید نتیجه می گیرد که قطرات چربی در سلول های خاص مغز ممکن است حیاتی باشد.

بیماری آلزایمر که با تخریب عصبی و از دست دادن تدریجی مهارت های تفکر مشخص می شود، هنوز اسرار بسیاری را در خود جای داده است.

در سراسر جهان، 55 میلیون نفر به زوال عقل مبتلا هستند و کارشناسان انتظار دارند تا سال 2050 این رقم به 139 میلیون نفر برسد.

با وجود سال‌ها تحقیق، مکانیسم‌های دقیق مبهم بوده است.

با این حال، یک مطالعه اخیر، قطعه دیگری را به این پازل اضافه می کند.

در چند دهه گذشته، دانشمندان بر روی ساخت پروتئین در نورون ها به عنوان عامل اصلی آلزایمر تمرکز کرده اند. به اصطلاح پلاک ها و گره ها در نورون ها به هم می پیوندند و این علائم با مرگ سلول های مغزی مرتبط هستند.

دانشمندان اخیراً داروهایی برای پاکسازی این پروتئین ها طراحی کرده اند، اما آنها آن منبع مطمئن نقره ای نیستند که بسیاری از مردم به آن امیدوار بودند.

اخیراً، تمرکز به سمت نقش قطرات لیپید در سلول‌های مغزی معطوف شده است.

بیماری آلزایمر و سلول های مغزی

یک مطالعه جدید که در مجله Nature منتشر شده است، ارتباط بین ژن های خطر آلزایمر و قطرات چربی در میکروگلیا را بررسی می کند که سلول های ایمنی در مغز هستند.

ژنی که به شدت با خطر همبستگی دارد، ژن APOE است. اشکال مختلفی از این ژن وجود دارد و یکی از آنها که بیشترین خطر را دارد منبع مورد اعتماد APOE4 است.

APOE در پردازش لیپیدها نقش دارد و در افراد مبتلا به آلزایمر، فعالیت این ژن در میکروگلیا افزایش می یابد.

افزایش فعالیت APOE باعث ایجاد قطرات لیپید در داخل سلول ها می شود. با این حال، تا به امروز، مشخص نبود که آیا این تجمع محافظتی، خوش خیم یا مضر است.

جزئیات مطالعه روی سلول های مغز و آلزایمر

برای بررسی، محققان بافت مغز افرادی را که با آلزایمر مرده بودند و گروه کنترلی که آلزایمر نداشتند، تجزیه و تحلیل کردند.

آنها بیان ژن را در سلول‌های منفرد اندازه‌گیری کردند تا بفهمند کدام ژن‌ها «روشن» هستند.

پزشکی نیوز تودی با یکی از نویسندگان این مطالعه، دکتر مایکل هانی، استادیار بخش آسیب شناسی در دانشکده پزشکی پرلمن در دانشگاه پنسیلوانیا صحبت کرد.

او تعجب کرد که ACSL1، “تنظیم کننده کلیدی تشکیل قطرات چربی”، “یکی از ژن های تنظیم شده در میکروگلیا” است.

هانی توضیح داد: “این جالب است زیرا خود آلوئیس آلزایمر” که برای اولین بار این بیماری را توصیف کرد، “بیش از 100 سال پیش بدن های لیپیدی را در گلیا در مغز بیمارانش مشاهده کرد، اما توجه کمی به آن شده است.”

در مرحله بعد، محققان از روش رنگ آمیزی استفاده کردند تا ببینند این سلول های پر از قطرات چربی در کجای مغز قرار دارند.

آنها گفتند که آنها دریافتند که این سلول های حاوی لیپید در اطراف پلاک های پروتئینی جمع شده اند. این می تواند به این معنی باشد که پلاک ها در تجمع چربی نقش دارند.

برای آزمایش این نظریه، دانشمندان میکروگلیا را با فیبریل‌های آمیلوئید، جزء اصلی پلاک‌های پروتئینی مرتبط با آلزایمر، درمان کردند.

هنگامی که آنها این کار را انجام دادند، “افزایش شدید” در تجمع قطرات چربی وجود داشت که به ویژه در حضور APOE4 مشهود بود.

ابعاد جدید تحقیقاتی آلزایمر

در مجموع، نویسندگان معتقدند که مطالعه آنها “امکان یک فرضیه جدید برای پاتوژنز با واسطه [قطرات چربی]” در آلزایمر را باز می کند.

هانی در صحبت با MNT نتایج خود را خلاصه کرد:

ما معتقدیم وقتی میکروگلیا با تجمع پروتئین رایج در بیماری آلزایمر مواجه می‌شود، یک حالت پیش‌التهابی در میکروگلیا ایجاد می‌شود که منجر به تنظیم بالا آنزیم‌های سنتز لیپید و تجمع چربی در ساختارهایی به نام قطرات چربی می‌شود.

در حالی که تجمع چربی در میکروگلیا یک یافته جدید است، دانشمندان قبلاً این پاسخ را دیده‌اند. هانی توضیح داد: «هنگامی که سلول‌های ایمنی با باکتری‌ها مواجه می‌شوند، در خارج از مغز نیز اتفاق می‌افتد.

او افزود: «ما فکر می‌کنیم حالت مشابهی در این سلول‌های ایمنی مغز در پاسخ به پلاک‌ها ایجاد می‌شود که منجر به تجمع لیپید و یک حالت پیش‌التهابی و مضر برای این سلول‌ها می‌شود.»

یک نظریه جدید نیست، بلکه یک نظریه مهم است

دکتر آلفرد فونته، دانشیار علوم اعصاب و رئیس آزمایشگاه بیومارکر و مکانیسم بیماری‌های عصبی در بخش علوم اعصاب در مؤسسه تحقیقاتی هانتینگتون، گفت: «این یک مطالعه مهم است که اهمیت متابولیسم لیپید را در آسیب‌شناسی آلزایمر نشان می‌دهد. کالیفرنیا.

فونته که در این مطالعه شرکت نداشت، توضیح داد: «با توجه به اینکه 50 درصد مغز از لیپیدها تشکیل شده است و بیش از 20 سال تجزیه و تحلیل لیپیدومی در آزمایشگاه من تغییرات قابل توجهی در مسیرهای چربی نشان می دهد، من از این نتایج شگفت زده نمی شوم. به اخبار پزشکی امروز.

فونته اضافه کرد که نتایج این مطالعه آنچه قبلا شناخته شده بود با “جزئیات اضافی مکانیسمی که می تواند نقش لیپیدها در آلزایمر را توضیح دهد” تأیید می کند.

پزشکی نیوز تودی همچنین با دکتر هوگو بلن و همکارانش از کالج پزشکی بیلور در تگزاس صحبت کرد. آنها در این مطالعه شرکت نکردند، اما آزمایشگاه بلن اساس مولکولی تخریب عصبی را برای بیش از دو دهه بررسی کرده است.

آنها توضیح دادند که مطالعه بافت پس از مرگ، اگرچه جالب و مهم است، ممکن است بینشی در مورد چگونگی شروع این شرایط ارائه نکند. تغییرات مولکولی که باعث آلزایمر می شود، سال ها، اگر نه دهه ها، قبل از شروع علائم آشکار شروع می شود.

تا زمان مرگ، سال‌ها بعد، کشف آنچه در مغز اتفاق افتاده بسیار چالش برانگیزتر است.

تحقیقات Bellen به این نتیجه رسیده است که گونه‌های اکسیژن فعال آسیب‌رسان در ابتدا به دلیل مشکلات میتوکندریایی در نورون‌ها ایجاد می‌شوند. اینها باعث تولید لیپیدها می شوند.

سپس این لیپیدهای سمی و پراکسیده از طریق APOE برای تشکیل قطرات چربی در سلول های گلیال منتقل می شوند. این قطرات چربی باعث تجزیه لیپیدهای پراکسید شده می شود که از نورون ها در برابر آسیب محافظت می کند.

از دست دادن APOE – یا هر یک از پروتئین های دیگر مورد نیاز برای انتقال چربی در این مسیر – منجر به از بین رفتن نورون ها می شود زیرا لیپیدهای پراکسید سمی در سیستم تجمع می یابند.

آيا راهی برای درمان آلزایمر وجود دارد؟

نویسندگان مطالعه جدید امیدوارند که تمرکز بر نقش تجمع لیپید ممکن است به ایجاد راه های جدیدی برای درمان آلزایمر در آینده کمک کند.

با این حال، چالش هایی در پیش است.

هانی گفت: «یکی از چالش‌های اصلی در طراحی داروهایی برای هدف قرار دادن این لیپیدها یا ژن‌های خطر آلزایمر که لیپیدها را انتقال می‌دهند، این است که این لیپیدها و پروتئین‌های مرتبط با لیپید نقش مهمی در خارج از مغز در فرآیندهایی دارند که نمی‌خواهید مزاحم شوند.» .

به عبارت دیگر، او گفت، ما باید راهی پیدا کنیم که فقط تجمع لیپیدها را در جای مناسب هدف قرار دهیم و نه فقط لیپیدها را به طور کلی، زیرا این امر باعث ایجاد طیفی از مشکلات دیگر می شود.

با این حال، هانی امیدوار است: “من فکر می کنم این ممکن است با درک بهتری از چگونگی ایجاد این تجمع به طور خاص در میکروگلیا و عوامل مخربی که ممکن است ترشح کنند، امکان پذیر باشد.”

فونته خاطرنشان کرد که «متابولیسم لیپید فوق‌العاده پیچیده است و شامل بسیاری از آنزیم‌های دیگر می‌شود که ممکن است در آلزایمر تغییر کنند.»

او گفت: “جنبه مهم این مطالعه این است که یک اندازه برای همه مناسب نیست.” او ابراز امیدواری کرد که در نهایت بتوانیم درها را برای درمان شخصی‌تر باز کنیم: «چالش، حذف عوامل ژنتیک، رژیم غذایی و سایر عوامل سبک زندگی هنگام طراحی داروها خواهد بود.»

هانی همچنین قصد دارد این خط کار را ادامه دهد.

او گفت: «در آزمایشگاه جدیدم، قصد دارم انواع بیماری‌هایی را که در آن میکروگلیا قطرات چربی را جمع می‌کند، چگونگی تجمع این لیپیدها و اینکه چگونه ممکن است به نورون‌های مجاور آسیب برساند، توصیف کنم.

منبع: https://www.medicalnewstoday.com

افسردگی یک اختلال خلقی است که به عنوان احساس غم و اندوه مداوم و همچنین از دست دادن کلی علاقه توصیف می شود. کتابچه راهنمای آماری تشخیصی اختلالات روانی انجمن روانپزشکی آمریکا، ویرایش پنجم (DSM-5) اختلالات افسردگی را به اشکال مختلف دسته بندی می کند، از جمله، (1) اختلال اختلال در خلق و خوی مخرب، (2) اختلال افسردگی اساسی، (iii) اختلال افسردگی مداوم (دیستیمیا) ، (IV) اختلال نارسایی قبل از قاعدگی، (v) اختلال افسردگی به دلیل داشتن یک بیماری پزشکی دیگر.

این اختلالات می‌تواند تأثیرات عمده‌ای بر مبتلایان داشته باشد، با علائم رایجی از جمله پوچی، تحریک، و همچنین برخی تغییرات جسمی و شناختی که می‌تواند به شدت بر توانایی عملکرد فرد تأثیر بگذارد.1 این مقاله پنج واقعیت جالب را که ممکن است درباره آن‌ها نمی‌دانستید را بررسی کند.

فراواني اجتماعی

تقریبا 60 درصد از افراد مبتلا به افسردگی به دلیل تصورات نادرست به دنبال کمک پزشکی نیستند. دلیل این امر این است که بسیاری از مبتلایان اين وضعیت را لكه ننگي براي سلامت روان خود ميدانند ، که احساس می کنند از نظر اجتماعی قابل قبول نیست و ممکن است پیامدهایی برای زندگی شخصی و حرفه ای آنها داشته باشد.

علاوه بر این، در حالی که اکثر داروهای ضد افسردگی شواهد خوبی در کمک به افسردگی نشان داده‌اند، پاسخ فردی به این موارد ممکن است متفاوت باشد و این می‌تواند برای فردی که می‌خواهد یک زندگی به ظاهر عادی داشته باشد چالش برانگیز باشد.

معیارهای افسردگی

9 علامت در DSM-5 ذکر شده است که معیارهای تشخیص افسردگی را تشکیل می دهند. این 9 علامت عبارتند از:

1 اختلال خواب

2 کاهش علاقه یا لذت

3 احساس گناه یا افکار بی ارزش

4 تغییرات انرژی یا خستگی

5 اختلال در تمرکز یا توجه

6 تغییرات در اشتها یا وزن

7 اختلال روانی حرکتی

8 افکار خودکشی

9 خلق افسرده.

برای اینکه یک فرد مبتلا به افسردگی تشخیص داده شود، باید پنج مورد از این علائم را تجربه کند که یکی از علائم آن شامل داشتن خلق و خوی افسردگی پایین یا تجربه از دست دادن علاقه یا لذت است.

اختلالات رواني در سالمندان

با افزایش جمعیت سالمند در چند دهه گذشته، کل جمعیت سالمندان افزایش یافته و منجر به حجم بالایی از مشکلات روانپزشکی سالمندان شده است. افسردگی یکی از شایع ترین اختلالات روانپزشکی سالمندان است و یک عامل خطر مهم برای ناتوانی و مرگ و میر در جمعیت سالمند است.

با این حال، اگرچه این یک وضعیت سلامت روان رایج است که در این جمعیت تجربه می‌شود، اما معمولاً در 50 درصد موارد تشخیص داده نمی‌شود. سازمان بهداشت جهانی (WHO) اختلالات افسردگی که سالمندان با آن مواجه هستند در مقیاس جهانی بین 10 تا 20 درصد تخمین زده است.

افسردگی مقاوم به درمان

افسردگی مقاوم به درمان یا افسردگی مقاوم به درمان زمانی اتفاق می‌افتد که بیمار پس از استفاده از حداقل دو داروی ضد افسردگی بهبود نیابد، و داروهای ضدافسردگی حداقل به مدت شش هفته قبل از اینکه به‌عنوان بی‌اثر شناخته شوند، تجویز شوند.

تخمین زده می شود که یک سوم از جمعیت مبتلا به افسردگی، افسردگی مقاوم به درمان را تجربه می کنند، با برخی علائم از جمله: عدم بهبود با داروهای ضد افسردگی. بهبود مختصری در اختلال قبل از بازگشت سریع علائم؛ اختلالات خواب شامل بیدار شدن غیرمعمول زود (بیدار شدن در صبح زود) و عدم توانایی برای بازگشت به خواب. تغییر در اشتها؛ و همچنین افکار خودکشی.

درمان تشنج مغناطیسی برای دوره های افسردگی حاد

درمان تشنج مغناطیسی (MST) ممکن است یک گزینه برای مبتلایان به دوره های افسردگی اساسی باشد، با این که این گزینه درمانی به اندازه درمان تشنج الکتریکی (ECT) بدون اثرات منفی عصبی-شناختی موثر است.

این درمان ضد افسردگی تحقیقاتی شامل یک سیم پیچ مغناطیسی است که روی پوست سر نگه داشته می شود و باعث ایجاد تشنج های خفیف در مغز در یک ناحیه موضعی به منظور ایجاد تغییرات شیمیایی که علائم افسردگی را تسکین می دهد، می شود.

در یک مطالعه کارآزمایی بالینی كه به صورت تصادفی در سال 2023انجام شده که تفاوت بین دو گزینه درمانی تشنج را مقایسه کرد، 4/60درصد از بیماران کاهش قابل توجهی در علائم افسردگی نشان دادند و 4/34درصد به بهبودی افسردگی دست یافتند. در حالی که هیچ تفاوت قابل توجهی در کاهش علائم یا بهبودی بین دو گروه درمانی مشاهده نشد، با هر دو به طور موثر علائم افسردگی را تسکین دادند، تعداد بیشتری از بیماران دریافت کننده ECT وجود داشت که سردرد، حالت تهوع، گیجی و سردرگمی شدیدتری را در مقایسه با بیماران دریافت کننده گزارش کردند.

كلام پاياني

اختلالات افسردگی انواع مختلفی از افراد را تحت تاثیر قرار می دهد، به طوری که انتظار می رود بروز شرایط سلامت روان و همچنین افسردگی در بزرگسالان و به ویژه جمعیت سالمندان افزایش یابد.

در حالی که بسیاری از مردم به طور روزانه با این اختلال دست و پنجه نرم می کنند، اکثریت آنها به دلیل ترس از انگ مرتبط با اختلالات سلامت روان و افسردگی به دنبال کمک نیستند. با این حال، با توجه به بسیاری از افراد که افسردگی را به اشکال مختلف از جمله افسردگی پری ناتال و پس از زایمان و حتی اختلالات عاطفی فصلی تجربه می‌کنند، ممکن است این امر از نظر اجتماعی قابل قبول‌تر شود و شاید بهتر باشد برای بررسی وضعیت روانی خود با یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی صحبت کنید.

سایر مواردی که خارج از درمان برای افرادی که افسردگی یا علائم افسردگی دارند باید امتحان کرد عبارتند از: فعالیت بدنی حداقل 30 دقیقه در روز مانند پیاده روی. حفظ زمان خواب و بیداری منظم؛ خوردن وعده های غذایی منظم و سالم؛ تقسیم وظایف بزرگ به کارهای کوچکتر و قابل انجام تر؛ صحبت کردن با افرادی که به آنها اعتماد دارید به منظور افزایش ارتباط؛ و همچنین اجتناب از الکل، نیکوتین و مواد مخدر

جدیدترین مقالات

محصولات